സുര്യന്‍

നിദ്രയാം വീണവന്നെന്‍ കണ്ണു മീട്ടവേ
കാറ്റിന്റെ ശ്രുതിയിലെന്‍ മുടിയിഴ പാറവേ

പിറകിലേക്കെന്‍ മുടി ചേര്‍തുപിടിച്ചൊരു

പൂവു ചൂടിച്ചങ്ങു പോകുന്നാരോ.....

പെട്ടന്ന് നിദ്രതന്‍ തന്ത്രികള്‍ പൊട്ടിച്

താളമടിചെന്റെ കണ്പീലികള്‍

കണ്ടില്ലയിനുമതാരെന്നു ഞാനെന്റെ

മാനതുധിചോരാ സുര്യനാകം