നിദ്രയാം വീണവന്നെന് കണ്ണു മീട്ടവേ
കാറ്റിന്റെ ശ്രുതിയിലെന് മുടിയിഴ പാറവേ
കാറ്റിന്റെ ശ്രുതിയിലെന് മുടിയിഴ പാറവേ
പിറകിലേക്കെന് മുടി ചേര്തുപിടിച്ചൊരു
പൂവു ചൂടിച്ചങ്ങു പോകുന്നാരോ.....
പെട്ടന്ന് നിദ്രതന് തന്ത്രികള് പൊട്ടിച്
താളമടിചെന്റെ കണ്പീലികള്
കണ്ടില്ലയിനുമതാരെന്നു ഞാനെന്റെ
മാനതുധിചോരാ സുര്യനാകം